MÖ 539–300 yıllarında Mezopotamya, çivi yazısı ve tapınak okullarıyla bilgi mirasını korudu. Helenistik dönemde Yunanca çeviriler ve matematik gelişimi, bu mirası batıya taşıdı. Bu, bilimsel ve dini bilginin evrensel bir karaktere bürünmesini sağladı.
MÖ 626–539 yıllarında Yeni Babil, tablet okulları ve çivi yazısıyla bilimsel ve dini bilgiyi korudu. Matematik ve takvim bilimi, imparatorluğun entelektüel zirvesini oluşturdu. Bu dönem, Mezopotamya uygarlıklarının bilimsel mirasının doruğunu temsil eder.