MÖ 626–539 yıllarında Yeni Babil, Marduk kültü ve tapınak sistemiyle Mezopotamya’da dini ve siyasi bir merkez oldu. Esagila tapınağı, ekonomik ve politik gücü birleştirirken, ritüeller ve yıldız gözlemleri toplumun manevi hayatını şekillendirdi. Bu dönem, Mezopotamya uygarlıklarının teokratik mirasının zirvesini temsil eder.