1916-1917’de İngiliz karşı taarruzu, Osmanlı’nın Mezopotamya’daki egemenliğini çökertti. Bağdat’ın düşüşü, petrol yollarını ve jeopolitik dengeleri değiştirdi.
1916’da Kut’ül Amare Kuşatması, Osmanlı’nın İngilizlere karşı tarihi zaferini simgeledi. Petrol lojistiği ve yerel aşiret desteği, Osmanlı’nın başarısını şekillendirdi. Bu zafer, Mezopotamya’nın Osmanlı mirasını güçlendirdi, ancak İngiliz karşı taarruzu bölgeyi dönüştürdü.
1915’te Selmanpak Savaşı, Osmanlı’nın İngiliz ilerleyişine karşı direnişini sınadı. Savaş, Kut’ül Amare Kuşatması’na zemin hazırladı ve petrol yollarını tehdit etti.
1914’te Kurna Muharebesi, Osmanlı’nın Mezopotamya’daki ilk savunmasını sınadı. İngiliz işgali, Dicle Nehri’nin kontrolünü ve petrol yollarını tehdit etti.
1914’te İngilizlerin Basra çıkarması, Mezopotamya Cephesi’ni açtı. Osmanlı egemenliğini sarsan işgal, petrol ve ticaret yollarını tehdit etti.
1905-1910’da Basra Körfezi’nde İngiliz nüfuzuna karşı Osmanlı direnişi, askeri ve diplomatik stratejilerle yürütüldü. Petrol arayışları ve aşiret ittifakları, Mezopotamya’nın jeopolitik yapısını şekillendirdi. Bu dönem, Osmanlı’nın Körfez egemenliğini koruma çabalarının son evresi olarak modern Mezopotamya’nın temelini attı.
1890-1895’te Mezopotamya’daki aşiret isyanları, Hamidiye Alaylarının kuruluşuyla bastırıldı. Osmanlı otoritesi güçlenerek vilayet sistemi ve İpek Yolu korundu.
1877-1878 Osmanlı-Rus Harbi, Mezopotamya’da lojistik ve ekonomik yükler yarattı. Vilayet sistemini sınayan savaş, bölgesel istikrarı ve Tanzimat’ı etkiledi.
1869-1872’de Mithat Paşa’nın reformları ve Basra operasyonları, vilayet sistemini modernize etti. Pers Körfezi’nin güvenliği sağlanarak Mezopotamya’da istikrar arttı.
1851-1853 Osmanlı-İran muharebeleri, Süleymaniye ve Zohab’da yoğunlaştı. Osmanlı’nın savunması, vilayet sistemini ve İpek Yolu’nu korudu, Tanzimat’a zemin hazırladı.