1743’te Nadir Şah’ın Musul Kuşatması, Osmanlı’nın başarılı savunmasıyla durduruldu. Bu olay, Mezopotamya’da Osmanlı egemenliğini ve vilayet sistemini güçlendirdi.
1723-1729’da Osmanlı-Safevi (Afşar) çatışmaları, Kirmanşah ve Hemedan muharebeleriyle Mezopotamya’da dengenin yeniden şekillenmesine yol açtı. Nadir Şah’ın yükselişi, Osmanlı egemenliğini zorladı.
1623-1638 Uzun Savaş Dönemi, Şah Abbas I ile IV. Murad’ın karşı karşıya geldiği, Bağdat’ın Osmanlı tarafından geri alındığı bir evredir. Bu zafer, Mezopotamya’nın siyasi ve dini yapısını dönüştürdü.
1603-1618 Osmanlı-Safevi Savaşı, Bağdat’ın Safevi işgalinden kurtarılmasını sağladı. Bu zafer, Mezopotamya’nın siyasi ve dini yapısını dönüştürdü.
1578-1590 Osmanlı-Safevi Savaşı, Tebriz, Nahçıvan ve Musul’u Osmanlı’ya bağladı. Bu zafer, Mezopotamya’nın siyasi ve dini yapısını dönüştürdü.
1555 Amasya Antlaşması, Osmanlı-Safevi savaşlarına ara vererek Mezopotamya’da istikrar sağladı. Bu antlaşma, bölgenin siyasi ve dini yapısını dengeledi.
1534 Irakeyn Seferi, Kanuni Sultan Süleyman’ın Bağdat’ı fethederek Mezopotamya’yı Osmanlı’ya bağladığı zaferdir. Bu sefer, bölgenin siyasi, dini ve ekonomik yapısını dönüştürdü.
1515-1517 Diyarbekir ve Musul Seferleri, Yavuz Sultan Selim’in Mezopotamya’ya girişini sağlayarak Osmanlı egemenliğini başlattı. Bu zaferler, bölgenin siyasi, dini ve ekonomik yapısını dönüştürdü.
1514 Çaldıran Savaşı, Yavuz Sultan Selim’in Safevileri yenerek Mezopotamya’nın kuzeydoğusunu Osmanlı’ya açtığı zaferdir. Bu savaş, bölgenin jeopolitik ve dini yapısını dönüştürerek Osmanlı egemenliğinin temelini attı.