1916 Sykes-Picot Antlaşması, Mezopotamya’yı Irak ve Suriye olarak böldü. Bu paylaşım, etnik-dini gerilimleri artırarak modern Ortadoğu’nun temelini attı.
1831 Bağdat seferi. Memlük Valisi Davud Paşa'nın direnişi, Sultan II. Mahmud'un reformist ordusu tarafından kırıldı. Bu olay, Mezopotamya'da özerk yapıların tasfiyesini hızlandırarak Tanzimat'ın doğu vilayetlerindeki uygulamasını başlattı; kültürel bağlamda, eyalet idaresinin merkezi bürokrasiye entegrasyonu, bölgenin ekonomik ve dini dengelerini dönüştürdü.
1821-1823 Osmanlı-İran Savaşı, Hakkari ve Süleymaniye’de yoğunlaştı. Osmanlı’nın savunması, vilayet sistemini ve İpek Yolu’nu korudu, Mezopotamya’da denge sağladı.
1810-1820’de Müntefik ve Şammar aşiretleri arasında yaşanan savaşlar, Mezopotamya’da gerilimi artırdı. Osmanlı’nın müdahalesi, vilayet sistemini ve İpek Yolu’nu korudu.
1801-1805’te Vahhabiler, Necef ve Kerbela’yı hedef aldı. Osmanlı’nın savunması, Şii toplulukları korudu ve Mezopotamya’da vilayet sistemini güçlendirdi.
1786’da İran’ın Basra Kuşatması, Osmanlı’nın başarılı savunmasıyla durduruldu. Bu olay, Mezopotamya’da vilayet sistemini güçlendirdi ve Pers Körfezi ticaretini korudu.
1769-1775’te Süleyman Paşa, Mezopotamya’daki aşiret ayaklanmalarını bastırarak Osmanlı egemenliğini güçlendirdi. Bu süreç, vilayet sistemini ve İpek Yolu’nun güvenliğini pekiştirdi.
1743’te Nadir Şah’ın Musul Kuşatması, Osmanlı’nın başarılı savunmasıyla durduruldu. Bu olay, Mezopotamya’da Osmanlı egemenliğini ve vilayet sistemini güçlendirdi.
1723-1729’da Osmanlı-Safevi (Afşar) çatışmaları, Kirmanşah ve Hemedan muharebeleriyle Mezopotamya’da dengenin yeniden şekillenmesine yol açtı. Nadir Şah’ın yükselişi, Osmanlı egemenliğini zorladı.
1669-1675’te İran sınırındaki aşiret çatışmaları, Osmanlı’nın askeri reformlarıyla bastırıldı. Bu süreç, Mezopotamya’da vilayet sistemini ve sınır güvenliğini güçlendirdi.