1743’te Nadir Şah’ın Musul Kuşatması, Osmanlı’nın başarılı savunmasıyla durduruldu. Bu olay, Mezopotamya’da Osmanlı egemenliğini ve vilayet sistemini güçlendirdi.
1723-1729’da Osmanlı-Safevi (Afşar) çatışmaları, Kirmanşah ve Hemedan muharebeleriyle Mezopotamya’da dengenin yeniden şekillenmesine yol açtı. Nadir Şah’ın yükselişi, Osmanlı egemenliğini zorladı.
1669-1675’te İran sınırındaki aşiret çatışmaları, Osmanlı’nın askeri reformlarıyla bastırıldı. Bu süreç, Mezopotamya’da vilayet sistemini ve sınır güvenliğini güçlendirdi.
1639 Kasr-ı Şirin Antlaşması, Osmanlı-Safevi sınırlarını kesinleştirerek Mezopotamya’da barış sağladı. Bu antlaşma, bölgenin siyasi ve ekonomik yapısını dönüştürdü.
1638’de IV. Murad’ın Bağdat Seferi, Safevi işgalinden kurtarılan şehri Osmanlı egemenliğine geri getirdi. Bu zafer, Mezopotamya’nın siyasi ve dini yapısını dönüştürdü.
1623-1638 Uzun Savaş Dönemi, Şah Abbas I ile IV. Murad’ın karşı karşıya geldiği, Bağdat’ın Osmanlı tarafından geri alındığı bir evredir. Bu zafer, Mezopotamya’nın siyasi ve dini yapısını dönüştürdü.
1603-1618 Osmanlı-Safevi Savaşı, Bağdat’ın Safevi işgalinden kurtarılmasını sağladı. Bu zafer, Mezopotamya’nın siyasi ve dini yapısını dönüştürdü.
1578-1590 Osmanlı-Safevi Savaşı, Tebriz, Nahçıvan ve Musul’u Osmanlı’ya bağladı. Bu zafer, Mezopotamya’nın siyasi ve dini yapısını dönüştürdü.
1555 Amasya Antlaşması, Osmanlı-Safevi savaşlarına ara vererek Mezopotamya’da istikrar sağladı. Bu antlaşma, bölgenin siyasi ve dini yapısını dengeledi.
1535’te Bağdat, Osmanlı vilayet sistemine entegre edilerek garnizonlarla güçlendirildi. Bu süreç, Mezopotamya’nın siyasi, dini ve ekonomik yapısını dönüştürdü.